March 25th is a day that brings us twofold joy as we celebrate both our Holy Orthodox Faith and our Hellenic Nation; it is a day of joy, deliverance and hope for Christendom. It is the day on which an Angel of the Lord promises salvation and regeneration to all of humanity. The Angel comes to proclaim the arrival of the God-Man, the Savior of the world. It is also the day we remember an event of extraordinary bravery. On this day we honor our ancestors who declared the Revolution of 1821, the Greek men and women who bravely fought on the battlefields, sacrificing everything, including the most precious gift of life, in order to harvest the sweet fruits of freedom

The Revolution of 1821 is the most significant event of our people’s recent history, for by it our Nation achieved its own independent governance, which then became a beacon of hope for Hellenes around the world. It is, however, also an event of global significance as the first national uprising for independence of a subjugated nation, which became an example for other subjugated peoples.

The efforts of the Greeks in 1821 were not limited to a select few, or to those of a particular social class or group, no, it was a struggle put forward by the entire Nation. There was no distinction between the few and the many, for they were all united by a common purpose. And their purpose in 1821 was defined by their common national and religious identity.

They fought for their Holy Faith in Christ and for the freedom of their homeland. These two ideals united the Greeks. Yannis Makriyannis stated: “And should we die, we die for our Homeland and for our Faith. Such a death is sweet”.

Thus, today, as we piously venerate the tombs of the immortal dead, we raise up our minds and hearts in thanksgiving to our liberators, the heroes and martyrs of the Greek War of Independence.

And as we approach the historic 200-year anniversary of the Revolution of 1821, we assure our forefathers that Orthodoxy and Hellenism have stayed the course and will continue onward, hand-in-hand. They are inseparably bound together. It is the sacred duty of each among us to keep these ideals alive as unbreakable components of each of our shared identity as Greek Orthodox Christians in Great Britain and all of the United Kingdom, as well as around the world.

Also, of course, as we near the 200-year anniversary of the Revolution of 1821, we will not neglect the still-open wound that continues to afflict the body of Cypriot Hellenism. We demand that the international community at long last address the plight of this martyric island and bring healing to the long-standing unresolved division there, according to the statutes of international law and with respect for those who lost their lives or were displaced from their homes, so that Cyprus may secure for herself an unwavering trajectory of peace into the future.

London, 18 March 2020

+ NIKITAS
Archbishop of Thyateira and Great Britain

 

 Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου για την  Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821

                                                                                                                         

25η Μαρτίου· διπλή γιορτή, διπλή χαρά, γιορτή της Ορθοδοξίας και του Γένους. 25η Μαρτίου· μέρα χαράς, απολύτρωσης, αισιοδοξίας για την Χριστιανοσύνη. Την ημέρα αυτή ο Άγγελος Κυρίου υπόσχεται στην ανθρωπότητα σωτηρία και αναγέννηση. Αναγγέλλει τον ερχομό του Θεανθρώπου, του Σωτήρα του κόσμου. 25η Μαρτίου· θύμιση γεγονότος μοναδικού θάρρους. Τιμούμε τους προγόνους που κήρυξαν την Επανάσταση του 1821, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που πολέμησαν στα πεδία των μαχών και θυσίασαν ακόμη και αυτό το υπέρτατο αγαθό της ζωής, προκειμένου να δρέψουν το γλυκό καρπό της ελευθερίας.

Η επανάσταση του 1821 είναι το σπουδαιότερο γεγονός της νεώτερης ιστορίας του Γένους μας, αφού το Γένος απέκτησε υπόσταση κρατική, σταθερό σημείο αναφοράς των Ελλήνων ανά την οικουμένη. Είναι όμως και γεγονός παγκοσμίου σημασίας, διότι υπήρξε η πρώτη εθνική επανάσταση για την ανεξαρτησία υπόδουλου Έθνους, παράδειγμα και γι’ άλλους υπόδουλους λαούς.

Το έργο των Ελλήνων του 1821 δεν ήταν μόνο έργο των λίγων, ούτε έργο μόνο μίας τάξεως ή κοινωνικής ομάδας. Ήταν έργο ολόκληρου του Γένους. Οι λίγοι και οι πολλοί δεν ξεχώρισαν, γιατί τους ένωνε ο κοινός σκοπός. Κι ο σκοπός των αγωνιστών του 1821 ήταν Εθνικοθρησκευτικός.

Οι Έλληνες πολέμησαν για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. Τα δύο αυτά ιδανικά ένωναν τούς Έλληνες. Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης είπε: “κι’ αν πεθάνουμε, πεθαίνουμε για τη  Πατρίδα και για την Θρησκεία μας. Αυτός ο θάνατος είναι γλυκός”.

Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα, ευλαβείς προσκυνητές μπροστά στους τάφους των αθανάτων νεκρών μας, υψώνουμε με ευγνωμοσύνη το νου και την  καρδιά μας στους ελευθερωτές, τους ήρωες και μάρτυρες των αγώνων του 21.

Και καθώς βαδίζουμε προς την  ιστορική επέτειο των διακοσίων ετών από την  Επανάσταση του 1821, τους διαβεβαιώνουμε ότι Ορθοδοξίας κι Ελληνισμός πορεύτηκαν, πορεύονται και θα πορεύονται μαζί. Είναι μεγέθη άρρηκτα συνδεδεμένα. Κι αποτελεί ιερό χρέος να τα κρατήσουμε ζωντανά μέσα μας, ως αδιάσπαστα συστατικά της ιδιοσυγκρασίας κάθε Ορθόδοξου Έλληνα στη Μεγάλη Βρεταννία, αλλά και όπου γης.

Και καθώς βαδίζουμε προς την ιστορική επέτειο των διακοσίων ετών από την  Επανάσταση του 1821, δεν λησμονούμε ότι παραμένει ακόμη ανοιχτή η πληγή στο σώμα του Κυπριακού Ελληνισμού. Απαιτούμε από την  διεθνή κοινότητα να στρέψει επιτέλους το βλέμμα της προς την μαρτυρική νήσο και να γιατρέψει την χρονίζουσα εκκρεμότητα της διχοτόμησης με οδηγό τους κανόνες διεθνούς δικαίου, με σεβασμό σε εκείνους που θυσιάστηκαν ή εκτοπίστηκαν και με στόχο την αταλάντευτα ειρηνική πορεία της Κύπρου προς το μέλλον.

Λονδίνο, 18 Μαρτίου 2020

Ο Αρχιεπίσκοπος
+ ο Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας ΝΙΚΗΤΑΣ